টাৰ্বোচাৰ্জাৰে কেনেকৈ কাম কৰে?

বহুতো গধুৰ ট্ৰাকৰ ইঞ্জিনে ব্যৱহাৰ কৰেটাৰ্বোচাৰ্জাৰআজিকালি। কিন্তু ইহঁতে কেনেকৈ কাম কৰে, আৰু ইঞ্জিনৰ শক্তি আৰু কাৰ্যক্ষমতা কেনেকৈ বৃদ্ধি কৰে? এবাৰ চাওঁ আহক।

টাৰ্বোচাৰ্জাৰ কিয় ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে? পাৰ্কবোৰ কি কি?

১/ অধিক শক্তি, উন্নত এমপিজি:

টাৰ্বোচাৰ্জাৰ যোগ কৰাটো ইঞ্জিনৰ পৰা উন্নত প্ৰদৰ্শন লাভ কৰাৰ এটা মূল উপায়। সহজ ভাষাত ক’বলৈ গ’লে ই ইঞ্জিনৰ ভিতৰলৈ যোৱা বায়ুৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰে। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল অধিক শক্তি আৰু টৰ্ক, যাৰ ফলত ট্ৰাকখন শক্তিশালী হৈ পৰে।

উদাহৰণস্বৰূপে, যদি ইঞ্জিনৰ বায়ু-ইন্ধনৰ অনুপাত সাধাৰণতে ১:৩ হয়, তেন্তে টাৰ্বোচাৰ্জাৰে সেইটো ২:৩ লৈ ঠেলি দিব পাৰে। অধিক ইন্ধন ইনজেকচন কৰিলে প্ৰতিটো পিষ্টন ষ্ট্ৰ’কৰ পৰা শক্তি বৃদ্ধি পায়, যাৰ ফলত সামগ্ৰিক শক্তি বৃদ্ধি পায়।

২) টৰ্ক সোনকালে অন হয় আৰু বেছি দিন টিকে:

ডাঙৰ ডিজেল ইঞ্জিনৰ বাবে ই কেৱল শক্তিৰ কথা নহয়; ই দক্ষতাৰ কথা। টাৰ্বোচাৰ্জাৰে ইঞ্জিনক কম আৰ পি এমত ইয়াৰ শীৰ্ষ টৰ্ক পোৱাত সহায় কৰে, আৰু সেই টৰ্ক বহল পৰিসৰত উপলব্ধ কৰি ৰাখে।

৩) প্ৰত্যক্ষ বেজীৰ সৈতে ভাল: পৰিষ্কাৰ আৰু অধিক কাৰ্যক্ষম:

ইঞ্জিনৰ সৈতে...টাৰ্বোচাৰ্জাৰপ্ৰায়ে প্ৰত্যক্ষ ইন্ধন ইনজেকচন ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ ফলত ইন্ধন স্প্ৰে’টো মিহি হৈ পৰে আৰু ভালদৰে জ্বলি যায়, যাৰ ফলত নিৰ্গমন কমি যায়।

ইঞ্জিনত বায়ুক কিয় ফোৰ্চ কৰক?

ইঞ্জিন কেনেকৈ কাম কৰে জানে তেন্তে গম পাব যে ইন্ধন জ্বলাবলৈ বায়ু (অক্সিজেন)ৰ প্ৰয়োজন হয়। নিয়মীয়া ইঞ্জিনে পিষ্টনবোৰ গতি কৰাৰ লগে লগে বায়ু চুহি লয়, কিন্তু ইয়াৰ ফলত প্ৰৱেশ কৰা বায়ুৰ পৰিমাণ সীমিত হয়। ইয়াৰ ফলত শক্তি আৰু টৰ্ক সীমিত হয়।

আগতে অধিক শক্তি পোৱাৰ এটা উপায় হ’ল ইঞ্জিনটো ডাঙৰ কৰা। ডাঙৰ ইঞ্জিনে অধিক বায়ু চুহি লয়, অধিক ইন্ধন জ্বলায় আৰু অধিক শক্তি উৎপাদন কৰে।

কিন্তু কেৱল ইঞ্জিনৰ আকাৰ বৃদ্ধি কৰাটো সদায় সৰ্বোত্তম ধাৰণা নহয়।

ডাঙৰ ইঞ্জিনত ডাঙৰ অংশ আৰু অধিক চিলিণ্ডাৰ থাকে।

ইয়াৰ ফলত ইঞ্জিনটো ডাঙৰ, গধুৰ আৰু ট্ৰাকত সোমাবলৈ কঠিন হৈ পৰে।

যদি আমি ইঞ্জিনত বৃদ্ধি পোৱা বায়ু চাৰ্জ অধিক জোৰকৈ দিব পাৰো, তেন্তে আমি অধিক ইন্ধন ইনজেকচন কৰি ডাঙৰ শক্তি বৃদ্ধি পাব পাৰো।

পাছলৈ ইঞ্জিনত বায়ু প্ৰৱেশ কৰিলে অধিক শক্তি লাভ কৰাৰ উপায় পোৱা যায়।

টাৰ্বোচাৰ্জাৰে কেনেকৈ কাম কৰে?

মূলতঃ দুবিধ, কিন্তু মই মূলতঃ এক্সজেষ্ট ধৰণৰ কথা ক’ম।

টাৰ্বোচাৰ্জাৰে টাৰ্বাইনটো ঘূৰাই দিবলৈ এক্সজেষ্ট গেছ ব্যৱহাৰ কৰে। এই টাৰ্বাইনে আন এটা ফেন (কম্প্ৰেছাৰ) ঘূৰাই দিয়ে যিয়ে ইঞ্জিনৰ ভিতৰলৈ অধিক বায়ু ঠেলি দিয়ে।

মূল ধাৰণাটো:

১、ইঞ্জিনৰ পৰা অহা নিৰ্গমন গেছ টাৰ্বাইনটো ঘূৰাই দিয়ে।

২、টাৰ্বাইনে বায়ুৰ ফেনখন চলায়।

3、ফেনে ইঞ্জিনত অতিৰিক্ত বায়ু ঠেলি দিয়ে।

4、সংকোচিত বায়ু ইন্ধনৰ সৈতে মিহলি হয়, প্ৰতিটো চক্ৰৰ বাবে এটা ডাঙৰ বুম সৃষ্টি!

টাৰ্বোচাৰ্জিং ক’ৰ পৰা আহিল?

চুইজাৰলেণ্ডৰ এজন অভিযন্তা আলফ্ৰেড বুচিয়ে প্ৰথম টাৰ্বোচাৰ্জাৰ উদ্ভাৱন কৰি ১৯০৫ চনত ইয়াৰ পেটেণ্ট লাভ কৰে।

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত যুদ্ধ বিমানত টাৰ্বোচাৰ্জাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। তেওঁলোকে ইঞ্জিনবোৰক উচ্চ উচ্চতাত ভালদৰে কাম কৰাত সহায় কৰিছিল, য’ত বায়ু কম থাকে।

টাৰ্বোচাৰ্জাৰে কেনেকৈ কাম কৰে:

টাৰ্বোচাৰ্জাৰৰ দুটা মূল অংশ থাকে: টাৰ্বাইন আৰু কম্প্ৰেছাৰ। প্ৰত্যেকৰে এটা ফেন ব্লেড থাকে, (আমি ইহঁতক ফেন ১ আৰু ফেন ২ বুলি ক'ম):

১) আপোনাৰ ইঞ্জিনৰ পৰা গৰম এক্সজেষ্টে ফেন ২ (এগজেষ্টৰ ফাল) ঘূৰাই দিয়ে।

২) ফেন ২ য়ে ফেন ১ (ইনটেক চাইড) ঘূৰাই দিয়ে।

৩) ফেন ১ য়ে ইনটেক মেনিফল্ডৰ পৰা বায়ুক ইঞ্জিনৰ চিলিণ্ডাৰত জোৰকৈ সোমাই দিয়ে।

৪) চিলিণ্ডাৰত অধিক বায়ুৰ ফলত অধিক দহন সহজ হয়।

আপোনাৰ টাৰ্বোচাৰ্জাৰৰ যত্ন লোৱা

সাধাৰণতে টাৰ্বোচাৰ্জাৰত বিশেষ কামৰ প্ৰয়োজন নহয়। কিন্তু ইহঁত সংবেদনশীল, গতিকে বেয়া ৰক্ষণাবেক্ষণে ইহঁতক আঘাত দিব পাৰে। বিবেচনা কৰিবলগীয়া কিছুমান কথা ইয়াত উল্লেখ কৰা হ’ল:

ৱেয়াৰ এণ্ড টিয়াৰ

১/ বেয়া তেল:সস্তীয়া তেল বা ফিল্টাৰে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। কম তেলৰ চাপ বা লেতেৰা তেলে টাৰ্বোৰ বেয়াৰিংৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে।

২/ বিদেশী বস্তু:লেতেৰা এয়াৰ ফিল্টাৰে টাৰ্বোত মলি সোমাই দিয়ে, যাৰ ফলত ফেনৰ ব্লেডৰ ক্ষতি হ’ব পাৰে।

গৰমৰ সমস্যা

টাৰ্বো সঁচাকৈয়ে দ্ৰুতভাৱে ঘূৰি থাকে আৰু ছুপাৰ হট হয়। তেলে অংশটো ঠাণ্ডা আৰু তেল দিয়ে, গতিকে:

কঠোৰভাৱে গাড়ী চলোৱাৰ পিছত কেৱল ইঞ্জিন বন্ধ নকৰিব। টাৰ্বো ঠাণ্ডা হ’বলৈ ৩-৫ মিনিট আইডলিং কৰি ৰাখিব। ইয়াৰ ফলত তেল ৰন্ধা নহয় আৰু বেয়াৰিঙৰ ক্ষতি নহয়।

এতিয়া যেতিয়া আপুনি কেনেকৈ জানেটাৰ্বোচাৰ্জাৰকাম কৰে, আপুনি দেখিব পাৰে যে সেইবোৰ কিয় উপযোগী। ইঞ্জিনৰ সৰ্বোত্তম কাৰ্য্যকলাপৰ বাবে, আপুনি এটা ইন্টাৰকুলাৰৰ প্ৰয়োজন হব পাৰে। এই যন্ত্ৰটোৱে টাৰ্বোৰ পৰা সংকোচিত বায়ু ঠাণ্ডা কৰে, যাৰ ফলত ইঞ্জিনটো আৰু ভালকৈ চলি থাকে।